Medina’nın pratiğini anlamak için işe estetikten değil, biyografiden başlamak gerekiyor. Sanatçının anlatısında belirleyici bir eşik var: doğumunda yaşanan küçük bir komplikasyon. Bunun ardından gelen fiziksel ve bilişsel etkiler, onun dünyayla kurduğu ilişkiyi baştan şekillendiriyor.
Bu yüzden Medina’nın üretimi, klasik anlamda bir görsel dil kurmaktan çok, iletişimin alternatif bir yolunu geliştirmek olarak okunabilir. Özellikle çocuklukta iletişimin sınırlı kaldığı dönemler, imgeyi bir ifade aracına dönüştürüyor. Sanat burada bir tercih değil; bir zorunluluk. Bugün hâlâ işlerinin merkezinde bu gerilim var: kırılganlık ile direnç arasında gidip gelen bir üretim alanı.
In the After-Image: İmgenin İzini Sürmek
Azerbaycan Halı Müzesi’nde gerçekleşen In the After-Image, sanatçının farklı mecralara yayılan üretimini bir araya getiriyor: yağlı boya ve akrilik resimler, mozaikler, vitraylar, dijital işler ve halılar.
Serginin küratörlüğünü Daria Kravchuk ve Vladimir Opredelenov üstleniyor. Sergi, “after-image” kavramı etrafında kurgulanıyor: bir görüntü ortadan kaybolduktan sonra geride kalan iz.
Bu fikir sergide oldukça doğrudan işleniyor. Aynı imgeler farklı malzemelerde tekrar ortaya çıkıyor; yansıma, tekrar ve dönüşüm üzerinden yeniden üretiliyor.
Aynı İmge, Farklı Yüzeyler
Bir kompozisyon önce resim olarak beliriyor, ardından dijital bir işte, vitrayda ya da halıda yeniden karşımıza çıkıyor. Bu tekrarlar, imgeyi sabitlemek yerine dönüştürüyor.
Renk, ritim ve mekânsal etki her seferinde değişiyor. Sabit kalan şey tek bir “orijinal” değil; farklı malzemeler arasında dolaşan bir iz.
Sergi boyunca tekrar eden temalar — mevsim döngüleri, çiçek kompozisyonları, kadın ve erkek figürleri, Bakü’nün kentsel manzaraları ve soyut formlar — bu dolaşımı görünür kılıyor.
Çok Duyulu Bir Kurgu
Sergi yalnızca görsel değil. Halı dokuma sürecinden alınmış ses kayıtları mekâna yayılıyor; ritmik üretim süreci işitsel bir katmana dönüşüyor. Aynı şekilde Nose tarafından hazırlanan iki koku da sergiye dahil edilmiş.
Bu çok-duyulu yapı, algıyı genişletmeyi hedefliyor; ancak yer yer katmanların yoğunluğu hissediliyor.
Halı: Gelenekle Diyalog
Serginin Azerbaycan Halı Müzesi’nde gerçekleşmesi önemli. Halı geleneğinde tekrar, yalnızca dekoratif değil; üretimin temelidir. Desenler, beden, jest ve emek yoluyla kuşaktan kuşağa aktarılır.
Medina’nın halı yaklaşımı bu geleneği çağdaş bir bağlama taşıyor.
Beş resim — Flowers for Mothers, Flowers. Composition No. 7, Auguste Herbin’in eserlerinden esinlenen Memories, Nefertitive Winter — halıya dönüştürülmüş.
Bu süreç, müze ile iş birliği içinde, Geleneksel Teknolojiler Departmanı’nda gerçekleştirilmiş. Resimler önce yüksek çözünürlüklü dijital kopyalara dönüştürülüyor, ardından milimetrik gridlere aktarılıyor ve iplik renklerine çevriliyor. Her halıda 50’den fazla ana renk ve 200’den fazla ton kullanılıyor. İplikler özel olarak boyanıyor.
Üretim kolektif bir süreç: usta zanaatkârlar, bu kodlanmış sistemi ilmek ilmek dokuyarak son formu oluşturuyor. Sürecin teknik ve sanatsal yönünü Taryer Bashirov yürütmüş.
Bu noktada halı, sadece bir yüzey değil; bir çeviri aracı olarak işlev görüyor.
Kuşaklar Arasında Bir Süreklilik
Medina’nın halıyla kurduğu ilişki, yalnızca biçimsel değil, aynı zamanda kişisel bir hat üzerinden de okunabilir. Sanatçının annesi Reykhan Kasimova şöyle diyor:
“Benim için In the After-Image, kuşaklar boyunca aktarılan gelenekler üzerine bir düşünme biçimi. Büyükannem halıları elde dokurdu ve onun işleri hâlâ ailemizde, kadın emeğinin titizliğini taşıyan canlı bir hatıra olarak duruyor.
Bugün Medina’nın bu mirası başka bir sanatsal dilde sürdürdüğünü görüyorum. Daha önce resim, mozaik, vitray ve dijital medyada var olan imgeleri, Azerbaycan Halı Müzesi ile yapılan iş birliği sayesinde ilk kez halı formuna bürünüyor.
Süreklilik tam olarak bu: mecra değişiyor ama mirasla kurulan bağ canlı kalıyor.”
Sanatın İyileştirici Alanı
Serginin asıl omurgası burada: sanatın iyileştirici gücü.
Medina’nın pratiği, estetik bir arayıştan çok, kendini ifade edebilmenin bir yolu olarak gelişmiş. Bu yaklaşım, sanatçının The Healing Power of Art girişiminde de devam ediyor.
In the After-Image, bu anlamda yalnızca imgelerle ilgili değil. Daha çok, bir insanın kendine bir ifade alanı açma süreci. Son derece naif ve sevimli bir ifadesi olan sanatçıyı görünce onun renklerle kurduğu bir dünya olduğunu anlıyorsunuz.
Sergi Geçmişi ve Uluslararası Görünürlük
Medina’nın üretimi son yıllarda farklı coğrafyalarda görünürlük kazanmış. 2018’de Multimedia Art Museum’daki kişisel sergisiyle başlayan süreç, uluslararası platformlara uzanıyor.
Sanatçı; Triumph Gallery’deki EXTENSION.AZ projesinde (2019), Bakü’de COP29 kapsamında gerçekleştirilen büyük ölçekli dijital gösterimlerde (2024), Times Square’de The Armory Show sırasında (2024), Art Basel Miami ve Art Basel Hong Kong kapsamındaki projelerde yer aldı.
2025’te FATVillage Metaverse’te gerçekleşen From Canvas to Code başlıklı kişisel sergisi, Berlin Art Week sırasında 567 dijital billboard’a yayılan şehir ölçekli yerleştirmesi ve Seul, Taipei, Dublin ve Miami’deki dijital sergiler, bu genişlemeyi sürdürüyor.
Sanatçı aynı zamanda Azerbaycan Sanatçılar Birliği üyesi.
