Daha önce Basquiat ve Banksy gibi önemli çağdaş sanatçıların eserlerini satışa sunan Bonhams Müzyede Evi, 26 Mart’ta Dalí’nin en büyük eseri Bacchanale’i satışa çıkarıyor. Bacchanale 2018’de, New York’ta 162.500 dolara satılmıştı. Bonhams’taki yeni tahmini satış değeri ise bunun yaklaşık iki katı olan 236.000–350.000 dolar aralığında gösteriliyor. Gerçekleşecek müzayedede Salvador Dalí dışında, Francis Picabia ve Jane Graverol gibi usta sürrealist isimlere de yer veriliyor.
Bonhams’tan Dalí’ye Övgü
Bonhams’ın İmpresyonist & Modern Sanat Bölümü Başkanı Emilie Millon, Bacchanale’yi şu ifadelerle tanımlıyor:
“Bonhams, dört yıldır Sürrealizmin büyüleyici dünyasını Paris’teki bahar müzayedesiyle kutluyor. Müzayedede Francis Picabia’dan Man Ray’e pek çok öncü sürrealist sanatçının eserleri yer alacak ve bu hareketin etkisi ile mirası gözler önüne serilecek. Bacchanale’yi müzayedeye sunmaktan mutluluk duyuyoruz; bu bir sahne dekoru olmasının ötesinde, Dalí’nin New York Opera Binası için yarattığı en büyük tablo ve her koleksiyoncunun hayalini gerçeğe dönüştürebilecek paha biçilmez bir fantezi.”
Sahneden Günümüze
Boyutları 20×30 metre büyüklüğünde olan sanat eseri, 1939’da New York’takiMetropolitan Opera için tasarlanan Bacchanale adlı bir bale gösterisinin sahne dekoru olarak hazırlanmıştı. Dekor, hem boyutları hem de üretim sürecindeki titiz işçiliğiyle büyüleyici bir görsellik sunuyor. Toplam 13 büyük panel ve 4 kanvas setinden oluşan eser, neredeyse fotoğrafik bir doğrulukla boyanmış ve üç boyutlu öğelerle zenginleştirilmiş. Sahnenin merkezi motifini oluşturan Venüs Dağı, üzerinde büyük bir kuğu ile tamamlanıyor; kuğu, günah ve arzunun simgesi olarak tasarlanmış. Eserin orijinalinde bu motif, ahşap bir çerçeve üzerinde yer alıyordu, ancak çerçeve günümüzde kayıp.
Balenin librettosunu yani sahne oyununu yazmanın yanı sıra kostümlerini de tasarlayan Dali, bu gösteriyi “İlk paranoyak-eleştirel balem” olarak tanımlıyor. Sanatçı, bu prodüksiyon sırasında, koreograf olarak Léonide Massine, tasarımcı olarak ise Coco Chanel gibi önemli isimlerle çalıştı. Ancak Avrupa’daki savaş koşulları nedeniyle bazı kostümler New York’a hiç ulaşamadı. Müzik ise Wagner’in Tannhäuser süitinden uyarlanmıştı. Gösteri Kasım 1939’da prömiyer yaptı. Eser, sahne dekoru olarak kullanılmasının ardından birkaç kez Madrid ve Milano’da sergilendi ve bu sayede sanat dünyasında görünürlüğü arttı.
