Serginin merkezinde yer alan “barikat”, parçalı, alana yayılmış bir yapı olarak izleyiciyi bekliyor ve şiddetin, doğanın yağmalanmasının karşısında unutulan bir dayanışmanın metaforu olarak izleyicinin karşısına çıkıyor. Başlangıçta birbirinden bağımsız heykeller gibi duran bu yapılar, ziyaretçilerin müdahalesiyle birleşiyor; kolektif bir eylem sonucunda barikat yeniden kuruluyor. Tam bu anda galerinin duvarlarında bir cümle beliriyor. Sergi, “Hâlâ birlikte hareket etmek mümkün mü?” sorusunu akıllara getiriyor.
Sergi boyunca belirli günlerde yeniden dağıtılacak olan barikatın, her seferinde ziyaretçiler tarafından tekrar kurulması planlanıyor. Böylece sergi sabit bir anlatı olmaktan çıkıyor, zaman içinde dönüşüme uğrayan ve her katılımcıyla yeniden biçimlenen canlı bir yapı haline geliyor. Aynı zamanda sergi her yeni kurulumunda katılımcılarına direniş ve birliktelik pratiğini deneyimletiyor.
Pasifleşen Özneye Çağrı
Duman’ın pratiğinde toprak, mühimmat parçaları, bayrak aparatları ya da kamuflaj imgeleri sadece biçimsel öğeler değil; iktidarın diliyle, toplumsal hafızayla ve bastırılmış kolektif deneyimlerle ilişki kuran araçlar olarak ortaya çıkıyor. Sanatçı, bireyin giderek edilgenleştiği dünyada “hayır” diyebilme ihtimalini yeniden düşünmeye açıyor. Serginin başlığı “Geldiysen Cama Taş At!” bu edilgenleşmiş, kayıp özneye sesleniyor, umut dolu bir geri dönüş çağrısı yapıyor.
İçerisinde önceden tamamiyle açıklanmayan sürpriz unsurlar bulunduran sergi 20 Haziran 2026’ya kadar Salı – Cumartesi günleri arasında Pi Artworks İstanbul’da ziyaret edilebiliyor.
