Eski fotoğrafların canlandırılması ve tarihî eserlerin aşırı restorasyonu, hiç sorgulanmadan yapıldığında bu patolojik nostalji duygusuna hizmet eder.
Tekinsiz için, sanatta ‘büyük açıklamalardan çok küçük sapmaların estetiğidir’ dense yeridir; uzamı milim kaydırır, bastırılmış olanı sızıntı hâlinde açığa çıkarır.
Klee’nin mirasıyla soyut sanat, hakikat sonrası çağda algı, farkındalık ve direniş arasında yeni bir ifade alanı kuruyor.