Duvarda boş çerçeveler. Ortada bir masa, üstünde çizim malzemeleri. İzleyiciler sanatçının etrafında dolaşarak ya da duvardaki masanın yansımasına bakarak bir işin üretim ânına tanıklık ediyorlar. İşler bittikçe çerçeveler dolacak ve belki de serginin son günü alışıldık bir sergi salonu hâlini alacak galeri. M.K. Perker’in odağında ise süreç var. Bu beş haftalık performans/sergi sanat işinin kendisi. İzleyiciler bir daha geldiklerinde tekrarını yaşayamayacakları bir âna tanık oluyor ve deneyimliyorlar. Pilot Galeri’de 27 Ocak’ta açılan ve 28 Şubat’a dek sürecek performans/sergi LIVE, bu nedenle bilindik sergilerden ayrıksı bir yerde duruyor.
M.K. Perker ile LIVE ile neyi amaçladığını, sanatçı için sürecini paylaşmanın önemini konuştuk.
LIVE, genelgeçer sergi formatının dışında. Siz sergi süresince sanat üretirken bir yandan izleyiciler sürecin bir parçası olarak sizi izliyorlar. Duvarlarda doldurulmak üzere boş çerçeveler… İzleyici böylece bir “sonuç” olarak sanatla değil de “süreç” olarak sanatla karşı karşıya. Performans temelli bu sergi yapısında neyi amaçladınız? İzleyicilere yaşatmak istediğiniz deneyim nedir?
Bu performans/sergiyi tasarlarken çok net bir formülasyon oluşturdum. Performans ve eser sergiyi değil; performans ve sergi eseri oluşturacaktı. İkisini birbirinden ayırmamaya gayret ediyorum. İzleyicinin de aynı perspektiften bakarak hem sürecin kendisinden hem de ortaya çıkan sonuçlardan keyif ve ilham almasını umuyorum.
LIVE’da tereddüt, hata, karar anı ve düşünce süreci izleyiciyle paylaşılıyor. Sizce sanatçıların bu “görünmeyen” kısmının açılması sanatı nasıl dönüştürüyor?
Sanatçıların üretim evresini ya da üretimi gerçekleştirdikleri atölye alanını neden mahrem kabul ettiklerini hiç anlamadım bugüne dek. Benim için her zaman paylaşılabilen ve bununla büyüyen, anılarla pekişmesi sağlanabilen bir süreç oldu hep. Sanırım biraz da bu yüzden böyle bir proje ortaya çıktı. Sanatı nasıl değiştirir onu bilemem ama insanı değiştirdiğine eminim ve sanatçının değişebilirliği mutlaka sonuca yansıyacaktır.
Serginin başka bir ayrıksı yanı ise sergiyi iki kere ziyaret eden birinin aynı sergiyi görmesi mümkün olmaması. Bu tekrarsızlık fikri sizin için ne ifade ediyor?
Tamamıyla hayatın akışını… Hiçbirimiz olduğumuz yerde kalamıyorken olduğu yerde kalmak zorunda olan ‘iş’lerin de değişkenlikle buna katılması gerçekleşiyor. Durağan değil, büyüyen bir çocuk gibi bu sergi de.
LIVE, yapay zeka ile üretilen imgelere sıkça maruz kaldığımız bir dönemde, el ile üretmenin niteliğini, anlamını, hayatımızda ne anlama geldiğini de sorguluyor. Sizce yapay zekanın hayatımıza entegrasyonuyla sanatçı eliyle üretilen sanat nerede duruyor?
AI, başka sanatçıların eserlerini ‘data’ya dönüştürerek tekrar ediyor. Aldığı komutlara göre kolajlar yapıyor. Ben sanatta kişisel deneyimi, emeği, gerçek ve özgün yaratımı değerli buluyorum.
The New Yorker, The New York Times, DC Comics gibi mecralarda üretmiş bir sanatçı olarak, LIVE’ı kariyerinizin neresine koyuyorsunuz?
LIVE devam ederken aynı zamanda çizgi roman çalışmalarıma ve gazetede çizdiğim Ece isimli karakterimi yayınlamaya da devam ediyorum. Hiçbir işi ve dönemi ‘dönemeç’ ya da ‘mihenk taşı’ olarak görmedim. Zaten doğru olan bunu kültür sanat gazetecileri ya da tarihçilerinin tanımlamasıdır. Ama her şeyin aynı anda oluşması fikri bana çok iyi geliyor.
Bundan sonra performans odaklı benzer sergi projeleriniz olacak mı?
Evet bu sergi/performansı başka şehirlere taşımayı planlıyorum.
