16 Ocak 2025’te hayatını kaybeden David Lynch’in ardından, sinema ve çağdaş sanat dünyasında oluşan boşluk yalnızca filmleriyle değil, geride bıraktığı nesneler, eskizler ve görsel üretimleriyle de hissedilmeye devam ediyor. Pace Gallery Berlin’de açılan yeni sergi, Lynch’in çok disiplinli üretimine dönüp bakan bu bakışın önemli duraklarından biri olarak öne çıkıyor. 29 Ocak–22 Mart 2026 tarihleri arasında ziyaret edilebilecek sergi, sanatçının farklı alanlardaki işlerini bir araya getirirken, bu sonbaharda Pace Gallery Los Angeles’ta açılması planlanan kapsamlı retrospektifin de öncülü niteliğini taşıyor.
Resimle Başlayan Estetik
David Lynch, geniş kitlelerce bir sinema yönetmeni olarak tanınsa da, kendisini yaşamı boyunca öncelikle bir görsel sanatçı olarak konumlandırdı. 1960’ların sonunda Pennsylvania Academy of the Fine Arts’ta aldığı resim eğitimi, onun sanatla kurduğu ilişkinin temelini oluşturdu. Bu dönemde ürettiği Six Men Getting Sick (Six Times) adlı çalışma, resim ile hareketli görüntü arasındaki sınırları muğlaklaştırarak Lynch’in ileride geliştireceği estetik dilin ilk ipuçlarını taşıyordu.
Berlin’deki sergi, Lynch’in bu çok katmanlı pratiğini farklı dönemlere yayılan işleri üzerinden okumaya imkân tanıyor. Özellikle 1999 yılında Berlin’de çektiği ve uzun süre sınırlı bir izleyici kitlesiyle buluşan endüstriyel fotoğraf serisi, serginin en çarpıcı bölümlerinden biri olarak öne çıkıyor. Terk edilmiş fabrikalar, paslanmış makineler ve boş mekânlar aracılığıyla kurulan bu görsel evren, Lynch sinemasında sıkça karşılaşılan tekinsizlik hissini durağan imgeler üzerinden yeniden üretiyor.
Fotoğraflar; metinle iç içe geçen, anlatıyı tamamlamaktan çok askıda bırakan resimler ve suluboyalarla birlikte sergileniyor. Kırmızı ve sarı tonların baskın olduğu bu işler, Lynch’in bizzat tasarladığı çerçevelerle sunularak eserin fiziksel varlığını da anlatının ayrılmaz bir parçası hâline getiriyor. Sergide ayrıca çelik, reçine, pleksiglas ve ahşap kullanılarak üretilmiş lamba heykelleri yer alıyor. Bu heykeller, mekâna yalnızca ışık değil, Lynch’in atmosfer kurma konusundaki takıntısını da taşıyor. 1999 ile 2022 yılları arasını kapsayan bu seçki, Lynch’in Berlin’le kurduğu görsel ilişkiye işaret ederken, sanatçının ölümünün ardından geriye kalan üretimin ne denli tutarlı ve bütünlüklü olduğunu da görünür kılıyor.
